Z dniem 2 kwietnia 2005 roku, postanowiliśmy, by Jan Paweł II został patronem naszej Krucjaty Różańcowej.

Wierzymy, że tak jak za życia na tym świecie, tak po śmierci w Niebie, razem z nami będzie się modlił, odmawiając Święty Różaniec.

Całą naszą Krucjatę Różańcową, wszystkich jej członków, jak również nasze intencje - zawierzamy wstawiennictwu Jana Pawla II.

Ordynariusz polowy Portugalii, bp Januario Tergal Ferreira powiedział, że „żyjąca zawsze w cieniu siostra Łucja była sprawczynią wyjątkowego zjawiska w duchowości całego XX i początku XXI wieku”. – Takim zjawiskiem jest fakt, że we współczesnym, pełnym konfliktów i niepokojów świecie, istnieje wielka armia ludzi, którzy nie walczą bronią, ale maja inny oręż – święty różaniec. Walczy ze złem, z korzeniami wszelkiego zła – z szatanem. Ufamy, że nasza Krucjata będzie kolejnym oddziałem tej wspaniałej armii.

Także święty Ojciec Pio, był wielkim apostołem różańca. Różaniec był jego wielka bronią i ukochaną modlitwą. Daje nam stały przykład jak, gdzie, kiedy i jak często odmawiać różaniec, jak w niego wierzyć i jak go kochać.

Ojciec Pio odmawiał różaniec nieprzerwanie. Była to modlitwa stała i nieprzerwana. Jego biografia obfituje tu w niezwykłe przykłady i świadectwa. Każdego ranka, po dziękczynieniu po Mszy św., miał zwyczaj spowiadać, zaczynając od kobiet. Pewnego dnia pośród pierwszych, które podeszły do konfesjonału, była Lucia Pennelli z San Giovanni Rotondo. Usłyszała pytanie ojca Pio: „Ile różańców odmówiłaś tego ranka?” Odpowiedziała, że odmówiła dwa pełne różańce. Na to ojciec Pio: „Ja ich już odmówiłem siedem. Była dopiero siódma rano, a przecież odprawił już Mszę św. Ile razy odmawiał wiec różaniec w ciągu całego dnia?!

Święty Wincenty Pallotti, kapłan rzymski, jest założycielem rodziny pallotyńskiej, którą stanowią: Księża i Bracia Pallotyni (Stowarzyszenie Apostolstwa Katolickiego), Siostry Pallotynki (Zgromadzenie Sióstr Apostolstwa Katolickiego oraz Zgromadzenie Sióstr Misjonarek Apostolstwa Katolickiego) oraz wierni świeccy (tworzący wraz z Księżmi, Braćmi i Siostrami wspólnotę Zjednoczenia Apostolstwa Katolickiego).

Życie Wincentego Pallottiego, związane z miastem Rzym, przypadło na burzliwy czas przemian w Europie XIX wieku; urodził się bowiem w roku 1795, niespełna kilka lat po wybuchu Wielkiej Rewolucji Francuskiej, a zmarł w 1850 w „przeddzień” Zjednoczenia i powstania państwa włoskiego, a jednocześnie schyłku Państwa Kościelnego. Dla większości krajów europejskich był to czas radykalnych przemian społeczno–politycznych.